Συνιστάται να προσεγγίζετε υπό όρους όλες τις απόψεις και συστάσεις των ψυχολόγων. Για παράδειγμα, η κοινή έκφραση του F. Nietzsche «Δεν μπορείς να συγχωρήσεις αυτούς που δεν ξέρουν να συγχωρούν» είναι αμφιλεγόμενη.
Η συγχώρεση μπορεί να προκαλέσει ανεκτικότητα σε έναν σύντροφο, αλλά όχι πάντα και όχι με κάθε σύντροφο. Η συγχώρεση μπορεί να δώσει μια ευκαιρία σε μια νέα σχέση. Το γιατί και το πώς συζητούνται παρακάτω.
Γιατί συγχωρούν χωρίς να συγχωρούν;
Είναι άνετο και μοντέρνο. Η συγχώρεση είναι πάντα ένα δώρο (στον παραλήπτη). Ή συγχωρείς ή όχι, ή δίνεις ή δεν δίνεις. Εκδήλωση ελεύθερης βούλησης και συνειδητής επιλογής. Αλλά πολλά εξαρτώνται από τον χαρακτήρα ενός συγκεκριμένου ατόμου.
Οι περισσότεροι σύγχρονοι καταφέρνουν να ζουν ανάμεσα σε πολικές έννοιες, εισάγοντας περιττές αλλά βολικές συνθήκες. Για παράδειγμα, «συγχωρώ, αλλά…». Από τη μία πλευρά, μια τέτοια θέση είναι «της μόδας» ή κοινωνικά εγκεκριμένη – υπάρχουν πολλά παραδείγματα τριγύρω. Από την άλλη πλευρά, εσείς οι ίδιοι προσπαθείτε να διαχειριστείτε την κατάσταση και δίνετε έμφαση – «Συγχωρώ – είμαι καλός».
Μετά τη μετάνοια, είναι βολικό να επιδεικνύεται «έλεος» και «καλοσύνη» στην εξομολόγηση, που γνωρίζει κάθε κληρικός με δικαίωμα συγχώρεσης. Αλλά οι ψυχολόγοι, όπως πολλοί γνωρίζουν, γνωρίζουν πάντα τις πραγματικές αιτίες των προτύπων συμπεριφοράς.
Τα οφέλη και οι κίνδυνοι του στίγματος και της συγχώρεσης
Η διαμόρφωση αρνητικής στάσης απέναντι σε ένα άτομο με βάση ιδέες και απόψεις ονομάζεται στιγματισμός. Και οποιεσδήποτε απόψεις, συμπεριλαμβανομένου του ατόμου, είναι υποκειμενικές. Στην πραγματικότητα είναι ελλιπείς, λανθασμένες, μονόπλευρες. Οι εσφαλμένες αντιλήψεις εγκυμονούν κίνδυνο λάθους (διάγνωση ιδιοτήτων, δυνατότητες, προβλεψιμότητα), πρωτίστως για το ίδιο το άτομο. Ο άλλος θα παραμείνει ο ίδιος όπως ήταν και η αυτοεκτίμηση και η αίσθηση του σκοπού σας μπορεί να υποφέρουν.
Όταν ένα άτομο φαίνεται «διαφορετικό» από εσάς και τις προσδοκίες σας, εμφανίζεται ένα φαινόμενο στιγματισμού. Σαν μια οπτική ψευδαίσθηση στις εικονογραφήσεις. Όταν το «φόντο» αλλάζει ιδέες. Για παράδειγμα, δύο παράλληλες γραμμές δεν φαίνονται απόλυτα παράλληλες όταν εμφανίζονται σε φόντο διαφορετικών χρωμάτων με καθαρό περίγραμμα ή με στοιχεία που αποσπούν την προσοχή.
Το στίγμα και η συγχώρεση συνήθως δεν πάνε μαζί. Πώς μπορείς να συγχωρείς ενώ κρίνεις και συζητάς; Ωστόσο, οι σύγχρονοι καταφέρνουν να συνειδητοποιήσουν αυτά τα αντίθετα.
Σχετικά με τους κινδύνους και τα οφέλη της συγχώρεσης
Συχνά, οι σύγχρονοι αντιλαμβάνονται τη «συγχώρεση» ως τη δική τους «αδυναμία». φοβούνται ότι οι άλλοι δεν θα καταλάβουν, θα γελοιοποιήσουν, θα καταδικάσουν ή χειρότερα θα «χρησιμοποιήσουν». Αυτό φαίνεται να είναι το πρώτο πράγμα που φοβούνται οι άνθρωποι. Το ίδιο πρόβλημα είναι να αρχίσετε να «κάνετε ειρήνη» πρώτα μετά από έναν καυγά και έναν χωρισμό.
Στον σημερινό άκρως ανταγωνιστικό κόσμο, όπου σχεδόν τα πάντα κερδίζονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, μόνο οι ορισμοί της συγχώρεσης, της προσωπικότητας και του κύρους δεν έχουν ακόμη σταθερή τιμή.
Αλλά… είναι θέμα στάσης. Η συγχώρεση, όπως αποδεικνύεται, μπορεί επίσης να αποδοθεί σε χρήματα. Αν και δεν θα το κάνουν όλοι αυτό, οι άνθρωποι εξακολουθούν να είναι διαφορετικοί. Εκτός από την προσωπική συνάφεια, η συνάφεια της κατάστασης – η ιδιαιτερότητα – είναι σημαντική για το νόημα και την ποιότητα της συγχώρεσης. Οι προεδρικοί διπλωμάτες δεν χρησιμοποιούν ούτε εκφράζουν κατηγορίες όπως «συγχώρεση», επειδή στην πολιτική χρησιμοποιείται ως ίντριγκα για την επίτευξη κρατικών (και προσωπικών) συμφερόντων.
Ωστόσο, ακόμη και στις επιχειρηματικές σχέσεις και τις διαπραγματεύσεις, η συγχώρεση – ως στοιχείο ενός βήματος προς έναν εταίρο (αντίπαλο), στο δρόμο του συμβιβασμού και της ανοχής, χρησιμοποιείται ως εξαιρετική επιλογή για την επίτευξη αμοιβαίως επωφελών συμφωνιών για το μέλλον της ανάπτυξης. Σε αυτή την περίπτωση, μαζί με μια επίδειξη συγχώρεσης, θα ήταν καλή ιδέα να επισυνάψετε ένα σχέδιο ανάπτυξης της σχέσης – στόχους και τρόπους επίτευξής τους. Αυτή η προσέγγιση είναι πολλά υποσχόμενη τόσο στην πολιτική όσο και στις προσωπικές σχέσεις μετά από έναν χωρισμό.
Ο καλύτερος και φυσικός τρόπος για να συγχωρείς
Φράσεις που είναι αυτοκαταπραϋντικές καθώς επιβεβαιώσεις όπως «η συγχώρεση μου έδωσε τη δύναμη να προχωρήσω, αφήνοντας αυτό το άτομο στο παρελθόν μου» ακούγονται όμορφες – για να διακοσμήσετε τη δική σας εικόνα, και πάλι σε έναν κοινωνικά εγκεκριμένο ρόλο.
Αυτό μοιάζει με ματαιοδοξία, που συγκαλύπτεται από ψυχολογική μεταβίβαση και καλή εικόνα, αλλά στην πραγματικότητα, η μνήμη δεν αστοχεί ποτέ και με αυτόν τον τρόπο είναι αδύνατο να «ξεχαστεί» κανένας. Εάν σκέφτεστε να συγχωρήσετε κάποιον, για το δίλημμα «συγχωρώ – μη συγχωρώ», αυτό είναι πολύ αποκαλυπτικό. Αυτό σημαίνει ότι δεν είστε πλέον ελεύθεροι, ακόμη και ο πρώην σύντροφός σας είναι έγκυρος, σημαντικός και απασχολεί τις σκέψεις σας.
Για μερικούς ανθρώπους, αυτό δεν είναι κακό – σε τελική ανάλυση, ανεξάρτητα από το τι, αλλά συναισθήματα, συναισθηματική αναταραχή – όταν υπάρχουν λίγα από αυτά, τα θυμούνται για πολύ καιρό και δεν θέλετε καν να τα αφήσετε να φύγουν. Ένα άτομο μπορεί να «σιγοβράσει» σε έναν τέτοιο «χυμό» όλη του τη ζωή, να θυμάται το ένα ή το άλλο πράγμα και συχνά αναθεωρώντας τη στάση του στα γεγονότα – και πάλι, το όφελος είναι μια ορισμένη πνευματική ανάπτυξη της συνείδησης.
Ωστόσο, ο καλύτερος τρόπος είναι η αντικατάσταση. Αντικαθιστώντας έναν «τοξικό» σύντροφο με έναν άλλο, η έμφαση των μετατοπίσεων της προσοχής, των γεγονότων και των συναισθημάτων σε νέες σχέσεις εξισορροπεί τις παλιές, σε αυτήν την περίπτωση η «συγχώρεση» σχηματίζεται πιο εύκολα – στην πραγματικότητα, δεν έχετε πλέον κανέναν να συγχωρήσετε: ένας πρώην σύντροφος ή συγγενής έχει γίνει μόνιμα ή προσωρινά μια ασήμαντη οντότητα για εσάς.
Πότε είναι καλό να συγχωρείς
Επομένως, πρέπει να συγχωρείτε και να βοηθάτε τους άλλους όταν έχετε έναν ενεργειακό (ενίοτε σχετικό με υλικό) πόρο. Οι υλιστές καλωσορίζουν αυτό το αξίωμα: «Ανεξάρτητα από το πόσο προσπαθείτε να κοιμηθείτε αρκετά, η ενέργεια της ζωής δίνεται με την ξαφνική εμφάνιση χρημάτων». Εάν ο ίδιος χρειάζεστε βοήθεια από καιρό σε καιρό, είναι σημαντικό να κρατάτε τη δύναμή σας για τον εαυτό σας.
Ναί. Φυσικά, οι προσωπικές σχέσεις μπορούν να ξεκινήσουν σε διαφορετικές καταστάσεις, αλλά, κατά κανόνα, αναπτύσσονται ακόμη και με μικρή αντιληπτή επιτυχία, με περίσσεια δύναμης και πλεονεκτημάτων. Η φύση τακτοποίησε τους ανθρώπους με σύνεση. Οι γυναίκες συνήθως ενδιαφέρονται για έναν επιτυχημένο άνδρα για αυτόν ακριβώς τον λόγο – είναι ενεργειακά δυνατός. Και το γεγονός ότι σε μια μακροχρόνια σχέση ο ίδιος σύντροφος μπορεί να δείξει μια μη ελκυστική πλευρά του εαυτού του δεν είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεται ο κόσμος.
Και ο άντρας και η γυναίκα εξακολουθούν να αγαπούν και να συγχωρούν. Μπορείτε ακόμη και να κατηγορήσετε κάποιον άλλο – αγαπώντας. Για τη θέση μιας γυναίκας σε μια σχέση, ένα κοινό παράδειγμα είναι: «Παλεύω για αυτόν, αλλά δεν θέλει να αλλάξει τη συμπεριφορά του». Σταματά να αγαπάς – σταματά να συγχωρείς. Ένα πολύ σημαντικό σημείο αυτογνωσίας: με βάση τη σύγκριση και τον καθορισμό στόχων, ένα άτομο καταλαβαίνει αν αγαπά έναν άλλον.
Ο καταλύτης για την κατάρρευση της αγάπης με φόντο το σωρευτικό αποτέλεσμα και τη διάρκεια της σχέσης μπορεί να είναι οποιαδήποτε πράξη του συντρόφου που εκλαμβάνεται ως υποκειμενικά δυσάρεστη. Το πρόβλημα ενισχύεται από την επίδραση της έκπληξης και του απρόβλεπτου – εμφανίζεται ο φόβος “Κινδυνεύω”. Και αυτή τη στιγμή σταματά να συγχωρεί. Μπορείς να συγχωρήσεις τα πάντα αν αγαπάς, αν το άτομο είναι αγαπητό και αναντικατάστατο.
Αντρέι ΚασκάροφΠιστοποιημένος δάσκαλος και ψυχαναλυτής