Έχετε ονειρευτεί έναν άντρα που θα σας κρατάει στην αγκαλιά του, θα διαβάζει ποίηση και θα μαντεύει τις επιθυμίες σας με μια ματιά. Και γυρίζει από τη δουλειά, πέφτει στον καναπέ και ανάβει το ποδόσφαιρο.
Ήθελες μια γυναίκα που θα χαμογελά πάντα και θα υποστηρίζει κάθε σου παρόρμηση. Αλλά είναι κουρασμένη, σιωπηλή και ζητά να μείνει μόνη. Η απογοήτευση είναι συντριπτική.
Φαίνεται ότι έχετε εξαπατηθεί, ότι η αγάπη πρέπει να είναι διαφορετική. Η αλήθεια όμως είναι ότι τα παραμύθια τελειώνουν.
Η ζωή αρχίζει. Και αν δεν μάθετε να βλέπετε ένα πραγματικό πρόσωπο, και όχι την προβολή σας, θα απογοητευτείτε για πάντα και θα τρέξετε σε έναν νέο «πρίγκιπα» που θα αποδειχθεί επίσης ατελής.
Βασικές σκέψεις σε ένα λεπτό:
Πριν μετανιώσεις τον «αποτυχημένο» έρωτά σου για εκατοστή φορά, θυμήσου τρία πράγματα.
- Ο ιδανικός σύντροφος υπάρχει μόνο στο κεφάλι σου. ένα πραγματικό πρόσωπο θα είναι πάντα διαφορετικό από αυτήν την εικόνα.
- Η σύγκριση με ένα επινοημένο ιδανικό είναι ο δρόμος προς τη χρόνια δυσαρέσκεια και τη δολοφονία πραγματικών συναισθημάτων.
- Το να αποδέχεστε τον σύντροφό σας με τις ιδιορρυθμίες και τις αδυναμίες του είναι μια ενήλικη πράξη που ανοίγει την πρόσβαση στην πραγματική οικειότητα.
- Εσείς οι ίδιοι δεν είστε τέλειοι και το να απαιτείτε την τελειότητα από κάποιον άλλο είναι ένα διπλό μέτρο που καταστρέφει τον σεβασμό.
Από πού προέρχονται αυτά τα ροζ γυαλιά και γιατί είναι τόσο δύσκολο να τα βγάλεις;
Από την παιδική μας ηλικία, μας ταΐζουν ιστορίες για πρίγκιπες και πριγκίπισσες, για έρωτα με την πρώτη ματιά και ότι ένας «πραγματικός άντρας» πρέπει να είναι δυνατός, ευαίσθητος και πλούσιος ταυτόχρονα. Τα social media ρίχνουν λάδι στη φωτιά δείχνοντας τέλεια ζευγάρια που είναι χαρούμενα όλο το εικοσιτετράωρο.
Απορροφά αυτή την εικόνα σαν σφουγγάρι και αρχίζουμε να τη δοκιμάζουμε στη ζωή μας. Και όταν η πραγματικότητα δεν ταιριάζει, νιώθουμε εξαπατημένοι. Θυμώνουμε με έναν σύντροφο που δεν ταιριάζει σε αυτό το καλούπι, παρόλο που δεν υποσχέθηκε να το κάνει.
Το πρόβλημα είναι ότι συχνά δεν βλέπουμε το άτομο, αλλά βλέπουμε τον ρόλο του. Περιμένουμε από έναν άντρα να είναι «πέτρα» και «τείχος» και από μια γυναίκα «μούσα» και «φύλακας της εστίας».
Αλλά οι άνθρωποι είναι πολύπλοκα πλάσματα. Μπορεί να είναι δυνατός στη δουλειά και κουρασμένος στο σπίτι. Μπορεί να είναι μια στοργική μητέρα και θυμωμένη με τον κακό καιρό. Δεν υπάρχει προδοσία σε αυτό, υπάρχει ζωή σε αυτό. Αν θέλετε αληθινή αγάπη, θα πρέπει να εγκαταλείψετε το παραμύθι και να αντιμετωπίσετε την πραγματικότητα.
Πώς να καταλάβεις ότι ζεις με μια ψευδαίσθηση και όχι με έναν άνθρωπο
Υπάρχει ένα απλό σημάδι: λέτε συχνά «πρέπει» ή «πρέπει». «Θα έπρεπε να ξέρει πότε νιώθω άσχημα», «θα πρέπει να έχει πάντα καλή διάθεση».
Αυτοί είναι δείκτες ότι περιμένετε συμπεριφορά από τον σύντροφό σας που δεν είναι φυσική. Δεν το αποδέχεστε, αλλά προσπαθήστε να το χωρέσετε στην εικόνα σας. Και κάθε φορά που δεν ταιριάζει, προσβάλλεσαι. Αλλά δεν είναι λειτούργημα. Είναι ένας ζωντανός άνθρωπος με τις δικές του συνήθειες, αντιδράσεις και διαθέσεις.
Ο δεύτερος δείκτης είναι ότι συγκρίνετε συνεχώς. Με πρώην, με φίλους, με χαρακτήρες ταινιών. Εάν πιάσετε τον εαυτό σας να σκέφτεται «πόσο καλοί είναι», τότε ψάχνετε στο λάθος μέρος.
Ζείτε σε έναν κόσμο «όπως θα έπρεπε να είναι» και όχι σε έναν κόσμο «όπως είναι». Και όσο είσαι εκεί, δεν θα δεις τι πραγματικά έχεις. Ξεκινήστε μια πρακτική «πραγματικότητα»: κάθε μέρα, παρατηρήστε ένα πράγμα που είναι μοναδικό για εσάς.
Για παράδειγμα, σας φέρνει τσάι το πρωί, αν και δεν του αρέσει να σηκώνεται νωρίς. Πάντα ρωτάει πώς ήταν η μέρα σου. Εκτιμήστε αυτό που υπάρχει, όχι αυτό που δεν υπάρχει.
Πώς να αγαπάς έναν πραγματικό άνθρωπο και να το απολαμβάνεις
Το πρώτο βήμα είναι να σταματήσετε τη διόρθωση. Όταν προσπαθείς να αλλάξεις τον σύντροφό σου για να ταιριάζει στο ιδανικό σου, του μεταφέρεις: «δεν είσαι αρκετά καλός». Είναι αποκρουστικό.
Αντίθετα, αρχίστε να παρατηρείτε. Τι το κάνει μοναδικό; Τι «highlights» έχει που μόνο αυτός έχει; Ίσως ροχαλίζει αστεία ή χάνει πάντα τα κλειδιά της.
Αποδεχτείτε το ως μέρος της ζωής σας, όπως η γεύση του καφέ που ήδη αγαπάτε. Όταν αποδέχεσαι ένα άτομο στο σύνολό του, ξαφνικά βλέπεις πόσο καλό είναι μέσα του που δεν είχες προσέξει πριν.
Το δεύτερο βήμα είναι να μάθεις να βλέπεις τις προσπάθειές του, ακόμα κι αν δεν είναι τέλειες. Προσπάθησε να μαγειρέψει δείπνο αλλά έκαψε τα αυγά; Δεν είναι «δεν μπορεί να μαγειρέψει», είναι «προσπάθησε να με ευχαριστήσει».
Σου αγόρασε ένα πουκάμισο που είναι λίγο έξω από τα γούστα σου; Δεν είναι «δεν νιώθει το στυλ μου», είναι «ήθελε να με ευχαριστήσει».
Μετατοπίστε την εστίασή σας από το αποτέλεσμα στην πρόθεση. Η ευγνωμοσύνη για την πρόθεση είναι η πιο ισχυρή άγκυρα για την αγάπη. Δείχνει ότι βλέπετε την ψυχή, και όχι μόνο την εξωτερική εκδήλωση.
Το τρίτο βήμα είναι να αποδεχτείς ότι έχεις και ελαττώματα που ανέχεται. Δεν είσαι τέλειος, ούτε και αυτός. Εξισώνει και σου επιτρέπει να είσαι ειλικρινής.
Εάν αισθάνεστε ότι ο σύντροφός σας δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες σας, αναρωτηθείτε: «Αντικατοπίζω τις προσδοκίες του;» Πιθανότατα όχι.
Δεν σε κάνει κακό, είναι απλώς ένα γεγονός ανθρωπιάς. Όταν το αποδέχεσαι αυτό, σταματάς να απαιτείς και ξεκινάς τις διαπραγματεύσεις. Και αυτή είναι η βάση των σχέσεων των ενηλίκων.
Πότε να αναθεωρήσετε τις προσδοκίες σας και πότε είναι φυσιολογικές;
Είναι σημαντικό να μην πάμε στο άλλο άκρο: να αποδεχόμαστε απολύτως τα πάντα, ακόμα και την ταπείνωση και τη σκληρότητα. Εάν ο σύντροφός σας σας προσβάλλει, σας χτυπά, σας υποτιμά – αυτά δεν είναι “ελαττώματα”, αυτό είναι κατάχρηση.
Δεν χρειάζεται να αποδεχτείτε εδώ, εδώ πρέπει να φύγετε. Η γραμμή μεταξύ αποδοχής και ανοχής της βίας είναι πολύ σαφής. Μπορείτε να αποδεχτείτε τη λήθη, την κούραση, την αδεξιότητα. Αλλά η ασέβεια και η σκληρότητα δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές.
Υπάρχουν επίσης πράγματα που μπορούν να προσαρμοστούν μέσω του διαλόγου. Για παράδειγμα, δεν βοηθάει στο σπίτι. Αυτό δεν είναι ένα χαρακτηριστικό χαρακτήρα, αλλά μια συμπεριφορά που μπορεί να συζητηθεί.
Αλλά αν πιστεύει θεμελιωδώς ότι αυτό είναι δουλειά μιας γυναίκας, αυτή είναι ήδη μια αξία που είτε την αποδέχεσαι είτε την αφήνεις. Μάθετε να διακρίνετε τι μπορεί να αλλάξει και τι είναι η βάση της προσωπικότητάς του. Και μην προσπαθήσετε να αλλάξετε τη βάση. Δεν ωφελεί.
Απαντήσεις σε δημοφιλείς ερωτήσεις
Πώς μπορώ να σταματήσω να περιμένω κάτι από τον σύντροφό μου αν ξέρω ότι μπορεί, αλλά δεν το θέλει;
Το ερώτημα είναι αν το θέλει για τον εαυτό του. Αν δεν θέλει να αλλάξει, η πίεσή σου είναι άχρηστη. Αποδεχτείτε ότι αυτή είναι η επιλογή του και αποφασίστε αν είστε έτοιμοι να ζήσετε με αυτό ή όχι. Αλλά μην περιμένετε.
Τι πρέπει να κάνω αν καταλάβω ότι εξιδανίκευσα τον σύντροφό μου και τώρα είμαι απογοητευμένος;
Ξεπεράστε αυτή την απογοήτευση, είναι φυσιολογικό. Τότε αρχίστε να ψάχνετε σε αυτό τι είναι πολύτιμο για εσάς τώρα και όχι αυτό που δεν είναι. Εξετάστε τη λίστα με τα πλεονεκτήματά της, κάντε την ρεαλιστική.
Πώς μπορούμε να διαφοροποιήσουμε την υγιή αποδοχή από την αυταπάτη και την ανοχή στην κακομεταχείριση;
Εάν νιώθετε ασφάλεια, σεβασμό και τα συναισθήματά σας είναι σημαντικά, αυτό είναι υγιής αποδοχή. Εάν φοβάστε, υποφέρετε, χάνετε την αυτοεκτίμηση – αυτό δεν είναι αποδοχή, αλλά θυσία.
Τελικό συμπέρασμα
- Ο πρίγκιπας από το παραμύθι είναι μόνο λόγια. Ο πραγματικός ήρωας της ζωής σου είναι αυτός που έβγαλε τα σκουπίδια και φίλησε το μέτωπό σου σήμερα. Εδώ είναι τρία βήματα για να βγάλετε τα ροζ γυαλιά σας και να αρχίσετε να ζείτε αληθινή αγάπη:
- Κάθε φορά που πιάνετε τον εαυτό σας να λέει «πρέπει», επαναδιατυπώστε το σε «δεν χρειάζεται, αλλά μπορώ να ρωτήσω». Αυτό μετατρέπει το αίτημα σε διάλογο.
- Γράψτε μια λίστα με τα πραγματικά πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά του. Ξαναδιαβάστε το όταν νομίζετε ότι «δεν είναι το σωστό». Συγκρίνετε με αυτά που φέρνετε εσείς οι ίδιοι στο ζευγάρι.
- Μια φορά το μήνα, έχετε ένα «ειλικρινές βράδυ»: μιλήστε για το τι σας κάνει ευτυχισμένο και τι σας αναστατώνει, χωρίς κατηγορίες. Σαν γεγονός.
- Θυμηθείτε: η αγάπη δεν είναι αναζήτηση του τέλειου ανθρώπου. Αυτή είναι η ικανότητα να βλέπεις το άτομό σου ως ατελές και να τον επιλέγεις κάθε μέρα. Βγάλε τα γυαλιά σου. Θα δείτε όχι μια ψευδαίσθηση, αλλά την πραγματική ζωή. Και είναι όμορφο αν περιέχει εσένα και αυτόν – ζωντανό, αληθινό, με όλα τα σημάδια.